Jak upilnować dziecko?

Mam nadzieję że lubicie poradniki. Taka była pierwsza koncepcja tego bloga i mimo iż ostatnimi czasy odrobinę od niej odbiegłem (ok, brakło mi pomysłów), będę starał się to nadrobić. Dziś o dzieciach, za tydzień o rzucaniu palenia (na przykładzie własnym – 3 dzień – jest ciężko).

Jedno z moich ulubionych powiedzeń odnoszących się do dzieci i ich wychowania mówi o tym, że małe dzieci to niewielkie problemy, gdy zaś dzieci rosną, sprawy zaczynają się komplikować. Paradoksalnie, pilnowanie niemowlaka nie jest wcale trudną sprawą, wystarczy bowiem zatroszczyć się o to, aby dziecko zawsze znajdowało się w zasięgu naszego wzroku. Gdy jednak niemowlak zmienia się w kilkulatka, zadanie to zaczyna spędzać nam sen z powiek. Zatrzymanie dziecka w domu nie jest rozwiązaniem, taka forma chronienia go przed światem może bowiem okazać się zgubna. Czy jednak oznacza to, że jesteśmy skazani na nieustanny stres. Na początku dwudziestego pierwszego wieku nie ma już takiej konieczności. Nie zawsze ale przynajmniej w początkowych etapach jego rozwoju.

Gdy dziecko jest małe

Pilnowanie małego dziecka to proces wielofazowy. Na pierwszy plan wysuwa się przy tym edukacja, maluch musi bowiem wiedzieć, z jakimi zagrożeniami powinien się liczyć i jakie działania musi podejmować, jeśli chce ich unikać. Niektóre zalecenia wydają się banalne, jeśli jednak rodzic nie nauczy malucha, że nie wolno oddalać się od domu, rozmawiać z nieznajomymi i wykonywać ich poleceń, może się okazać, że lekcji tej udzieli dziecku samo życie. Niestety, w takim przypadku należy liczyć się z pewną brutalnością nauki, a tej z pewnością chcielibyśmy uniknąć.

Nikt nie może nieustannie kontrolować swojego dziecka. Jest to trudne do zrealizowania, a jednocześnie wcale nie wpływa najlepiej na relacje potomka z rodzicami, dziecko lubi bowiem wiedzieć, że jest traktowane po partnersku, a rodzice otaczają je zaufaniem. Warto więc szukać sojuszników poza rodziną. Dobrym pomysłem może być choćby otrzymywanie przynajmniej poprawnych relacji z rodzicami kolegów dziecka tak, aby w sytuacjach niebezpiecznych można było liczyć na interwencję również z ich strony. Ważne też żeby mieć do owych rodziców podejście – jakiś czas temu wspomniałem że pieniądze powodują na tyle mocne podziały społeczne że zdarzyć się może iż nasi dotąd bardzo mili sąsiedzi nagle nie będą chcieli by ich syn bawił się z Waszym…

Gdy dziecko dorasta

Im starsze jest dziecko, tym bardziej problematyczne stają się kwestie związane z jego pilnowaniem. W pewnym momencie kontrola nad nim przestaje być zresztą możliwa, dobrze jest więc mieć pewność, że wychowanie dziecka uczuliło je na wszystkie zagrożenia, z jakimi mogło mieć ono styczność. Nie oznacza to jednak, że rodzice są całkiem bezradni, z pomocą przychodzą im bowiem nowe technologie. Tu szczególnie przydatne są telefony komórkowe i aplikacje, które pozwalają na szybkie ustalenie lokalizacji właściciela aparatu. Takie rozwiązanie (np: program lokalizacja telefonu komórkowego) jest w stanie uspokoić rodzica, a jednocześnie jest na tyle nieinwazyjne, że nie przyczynia się do kolejnej kłótni związane z przesadnym nadzorem i brakiem swobody.

Przydatne odnośniki

Lokalizacja telefonu – prosta i skuteczna ale niestety płatna aplikacja

Prey – darmowa i działa ale trudna w obsłudze

Google (uzupełnij odnośnik) – darmowa lokalizacja od wyszukiwarki

Na koniec

Nie jest to może najlepsza rada – nie jest też radą uniwersalną a tylko wskazówką. Zawsze postawicie się w pozycji dziecka. Zawsze popatrzcie na świat jego oczami. Czy to że nasz 5-latek rozkręcił radio bo chciał wiedzieć czy w środku siedzi mały chochlik jest dobre czy wymaga nagany? Tak, to było Wasze ulubione radio tylko co z tego? Przecież w rodzicielstwie chodzi właśnie o to żeby rozbudzać wyobraźnię naszego wychowanka!